Dennis' Weblog

Van verschillende kanten kreeg ik vragen over eten, variërend van wat we zo’n beetje eten, tot waar we dat eten kopen, en waarom Amerikanen nog steeds zo vaak gaan uiteten, zelfs in de mindere economie. Een interessant onderwerp om over te schrijven, zeker aangezien ik wel van lekker eten hou. Door deze liefde voor lekker eten heb ik wel mooi dit goddelijke lichaam gekregen – alleen jammer dat die god Buddha is…

Om met de laatste vraag te beginnen: waarom gaan Amerikanen zo vaak uiteten, ook als het met de economie minder gaat?

Laten we allereerst vooropstellen dat de vraag enigszins generaliserend is; met meer dan 300 miljoen Amerikanen is het altijd lastig om te spreken over “de Amerikaan” of “de Amerikanen, en dat maakt ook dat deze vraag moeilijk te te beantwoorden is. De antwoorden die je krijgt lopen zeer uiteen, waarbij het niet alleen afhangt van aan wie je dit vraagt, maar ook wáár je dat vraagt.

Er zijn heel veel factoren die een rol spelen.

- Cultuur bepaald
Als uitgangspunt moet worden genomen dat er in Amerika veel meer een “buiten de deur eten”-cultuur heerst dan in Nederland, zowel voor ontbijt, lunch als avondeten. Omdat het een deel uitmaakt van de cultuur zal zoiets ook niet al te snel wijzigen; door de slechte economie zal het wellicht afnemen, maar het zal nooit helemaal verdwijnen.

- Werkende ouders
Werken allebei de ouders, of is er een ouder die thuis werkt? Onderzoek heeft uitgewezen dat gezinnen waarin beide ouders werken vaker gaan uiteten. Tel daarbij op dat in de Verenigde Staten in 75% tot 85% van de gezinnen beide ouders werken, en al snel kun je de conclusie trekken dat er heel veel buiten de deur wordt gegeten. Als er een ouder is die thuis werkt, part-time werkt, vroeg thuis is, of helemaal niet werkt, dan wordt er weer vaker thuis gekookt.

- Restaurantaanbod
Zijn er restaurants in de buurt? Uiteraard heeft het aanbod van restaurants een grote invloed op de beslissing om toch maar te gaan uiteten. Hoe verder je moet gaan om te gaan uiteten, hoe minder snel je zult gaan. Als ik bij ons in de buurt kijk, en via restaurant.com op onze zip code zoek, dan zitten er binnen een straal van 5 mijl 61 restaurants; vergroot je de straal naar 15 mijl, dan loopt het op naar 128 restaurants. Bedenk daarbij dat hier de fast food ketens zoals McDonald’s, Burger King, Good Times, Qdoba’s, Taco Bell, Sonic, enz. enz. nog niets eens bij zijn inbegrepen, en je ziet dat er een overweldigende hoeveelheid restaurants bestaat. Al deze restaurants zitten in verschillende prijsklassen, van fast food, tot luxe grill restaurants. Je kunt het dus zo duur en goedkoop maken als je zelf wilt, en vaak is het ook een “last minute” beslissing – ik heb eigenlijk toch geen zin om te koken, we gaan wel ergens wat eten.

Ga ik echter zoeken op een andere zip code, bijvoorbeeld voor Erie, Colorado, een half uurtje rijden hier vandaan, dan komt diezelfde website uit op 1 restaurant binnen 5 mijl, en 19 binnen 15 mijl. Je kunt je voorstellen dat mensen in Erie minder snel geneigd zijn om (al dan niet “last minute”) in de auto te springen om te gaan uiteten.

- Prijzen van de restaurants
Afhankelijk van waar je je boodschappen gaat doen, ben je al gauw een dollar of zeven, acht, kwijt voor twee stukjes vlees. Daarbij wil je nog wat sla, tomaten, komkommer, een uitje, en je bent al snel weer een dollar of vijf, zes, zeven kwijt (wederom afhankelijk van waar je gaat en daarmee de kwaliteit die je krijgt). Je wilt ook nog wat rijst of aardappelen erbij, en je bent weer wat dollars verder. Inmiddels zit je met z’n tweetjes alweer rond de $15, of meer – en dan moet je nog gaan koken.
Óf je besluit om bijvoorbeeld naar Chili’s te gaan, waar je met z’n tweetjes voor $20 kunt eten: je deelt een voorgerecht met elkaar, ieder krijgt een eigen hoofdgerecht, en vervolgens deel je een nagerecht. Uiteindelijk krijg je meer, binnen dezelfde tijd, het kost maar nauwelijks iets meer – en je hoeft niets te koken en af te wassen. En dan wordt dat uit eten toch weer aantrekkelijk.

Tel daarbij op dat je ook nog goedkoper kunt gaan uiteten, en de keuze om thuis te koken wordt steeds lastiger in het licht van al het bovenstaande.

Ondanks dat het niet zo goed gaat met de economie, gaan heel veel mensen nog gewoon uiteten, omdat de kosten van de boodschappen hetzelfde zijn gebleven, of zelfs duurder zijn geworden.

Dat gezegd hebbende zijn er natuurlijk ook héél veel mensen die wel meer thuis gaan koken dan gaan uiteten. Walmart heeft bijvoorbeeld een reclamecampagne gehad waarin de klant wordt voorgerekend hoeveel ze op jaarbasis kunnen besparen door per week één keer minder uit te gaan eten. Tekenen dat het toch wel leeft.

Zoals gezegd speelt ook een rol waar je woont: niet alleen wat betreft aanbod van restaurants, maar ook hoe hard de lokale economie is getroffen door de recessie. In grote delen van Colorado valt het nog wel mee allemaal, maar in veel andere delen van het land is de economie veel harder getroffen, waardoor de kans groot is dat restaurants het daar ook zeker zullen merken.

Ik refereerde hierboven al kort aan boodschappen doen, en waar je dat doet. Een van de vragen was waar wij onze boodschappen gaan doen.

Voordat we in ons huis trokken gingen we veel naar Walmart; er lag er een op 2 mijl van waar we woonden. Nu ligt diezelfde Walmart op 4 mijl afstand, en moeten we via twee drukke wegen rijden. Nu hebben we echter een King Soopers en een Safeway op minder dan 1 mijl afstand – en ineens zijn deze winkels een stuk aantrekkelijker geworden. Je betaalt wel een beetje meer, maar daarentegen hoef je niet ver te rijden, en ben je sneller met alles klaar dan bij Walmart met zijn enorme lange wachtrijen bij de kassa’s. Daarbij is de kwaliteit van King Soopers en Safeway stukken beter dan Walmart, zeker wat vers spul betreft. En is het die 30 cent die je op de jus d’orange bespaart bij Walmart ten opzichte van Safeway het echt waard om heen en terug 8 mijl te gaan rijden, met de kosten van benzine en de tijd die je kwijt bent erbij opgeteld? Heel vaak niet. Soms rijd ik echter na het werk bij Walmart langs, maar ook dan hangt het ervan af wat we nodig hebben; de Safeway en de King Sooper liggen namelijk ook op mijn weg terug. Eén ding wat bij Walmart bijvoorbeeld stukken goedkoper is dan bij Safeway of King Sooper, is het toiletpapier: dat kan al snel $5 schelen, en dan loont het zich natuurlijk wel om even bij Wally World langs te rijden, en het dan te combineren met andere boodschappen – zo bespaar je nog eens wat!

Wat ons eten betreft: daar is geen peil op te trekken. Heel veel hangt af van de werktijden van Anna. Als zij tot laat moet werken, of lange dagen heeft, dan wordt er bijzonder weinig gekookt. Er wordt dan of iets in de oven gegooid, of er wordt iets besteld (pizza of chinees), of we besluiten alsnog om maar even te gaan uiteten. Wat dat betreft is het geen goed iets dat op 2 minuten loopafstand een leuke bar zit waar ze erg lekker eten hebben tegen een redelijke prijs, en dat er zoveel restaurants vlakbij zitten…

Als we wel tijd hebben, en als er dan wordt gekookt, dan varieert ook dat heel erg. Soms is het een flinke salade met een stukje vlees, al dan niet vergezeld van aardappelpuree of rijst, andere keren gaat er iets de oven in, of soms de magnetron.

Eergisteren was het een lekkere karbonade van Whole Foods, met daarbij witte rijst met boter en knoflook, vergezeld van verse spruitjes in een witte wijn-roomsaus met uitjes erin. Lekker, makkelijk en niet duur. Vanavond is het “carbonnardes á la flamande & gratin dauphinois”… bief en uien gestoofd in bier, met daarbij een aardappelgratin – Anna wilde eens experimenteren… en dat vind ik prima!

Als we pizza eten, dan halen we die vaak bij Papa Murphy’s: zij maken de pizza klaar voor je, maar jij bakt hem zelf thuis in je eigen oven. Erg lekker, en niet al te duur: met een kortingsbon betaalden we vandeweek maar $10.99 voor een Family size pizza, met een doorsnede van 16 inch, oftewel zo’n 40 centimeter. Uiteraard is dat veel te veel voor ons tweetjes, maar wel ideaal om de volgende dag mee naar het werk te nemen voor je lunch.

Je ziet: ons avondeten is om vele redenen bijzonder onregelmatig, en ook onvoorspelbaar. Maar één ding is zeker: het is altijd lekker!

This entry was posted on Wednesday, January 27th, 2010 at 7:18 and is filed under General posting. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.