Dennis' Weblog

Een jaar geleden schreef ik een blog met de titel “Terugblik op een bewogen jaar“. Het was een terugblik op 2008, het jaar waarin we naar de VS verhuisd zijn – en dat wás ook een bewogen jaar.

Terugkijkend op 2009 kan ik alleen maar concluderen dat dit jaar minstens even bewogen was. Een korte terugblik.

Begin januari 2009, nog steeds werkend bij Walmart, was ik niet langer meer een tijdelijke kracht, maar werd ik min of meer voor vast aangenomen. Later die maand werd ik gepromoveerd tot Department Manager. Dat was baan nummer twee in enkele maanden tijd. Anna werkte nog steeds bij Toys-R-Us, en er waren tekenen dat men haar graag een betere functie zou geven. Het idee ontstond langzaam om voor een eigen appartement te gaan kijken. Uiteindelijk besloten we het vanwege het financiële risico nog maar even uit te stellen.

Februari was een rustige maand, met als hoogtepunt het eerste bezoek van mijn ouders. Twee ontzettend leuke weken waarin we vol trots onze omgeving en ons nieuwe leven hebben kunnen laten zien.

Maart werd gekenmerkt door een behoorlijke hoeveelheid sneeuw. Daarnaast was het ook een maand van veel leren op het werk, en vooral ook veel plezier beleven aan onze omgeving. Voor Anna betekende het ook een promotie: ze kreeg als één van slechts drie mensen in de winkel de gedeelde verantwoordelijkheid voor het ‘cash office’.

In april is veel gebeurd in 2009. Op 1 april was er de “bomb scare” in onze Walmart. Later bleek dat het geen bom was, maar een achteloos geplaatst blik met verfverdunner dat iemand kwijt moest. Ook zijn we in april gaan kijken naar het nieuwe huis in Denver waar Anna’s ouders zouden gaan wonen – en waar wij later ook heen zouden gaan: ons eigen kelderapartement: niet ideaal, maar we hadden tenminste ons eigen plekje. Niet lang nadat Anna’s ouders aankondigden dat zij naar Denver zouden gaan verhuizen, en dat wij besloten ook die kant op te gaan wat betekende dat we nieuw werk in Denver moesten zoeken, kreeg ik zowat een baan in mijn schoot geworpen: Rental Agent bij Road Bear. “De aanhouder wint” bleek zeer zeker nog steeds op te gaan – elke twee, drie maanden een mailtje richting Road Bear met de vraag of men niet toevallig een baan voor me had, had zijn vruchten afgeworpen.
Een ander hoogtepunt in de maand april was de aanschaf van onze nieuwe – tweede – auto, Anna’s droomauto: een New Beetle Convertible.

Onze verhuizing naar Denver vond plaats in mei. Het was geweldig om ons eigen stekje te hebben, al liepen er af en toe wat ongenode gasten door de kelder in de vorm van vreemde, haast angstaanjagende insecten. Ook ben ik in mei begonnen bij Road Bear – mijn derde baan bij de tweede werkgever in minder dan een jaar tijd. In het begin was het allemaal wennen, en was mijn Duits nogal roestig, maar al snel begon ik mijn draai te vinden en bleken het werk en de collega’s ontzettend leuk. Het was het begin van een ontzettend leuke periode.

Juni stond in het teken van heel veel leren over campers, de camperindustrie, campertoerisme, en campertoeristen van allerlei pluimage. Het weer was fantastisch, het werk leuk, en het hoogtepunt kwam toen mijn ouders ons voor de tweede keer bezochten.

In juli heb ik mijn eerste 4th of July in Amerika meegemaakt, en nog wel bij de Denver Country Club, wat een leuke belevenis was. Ook hoorde Anna in juli dat ze kans maakt op een promotie: de huidige HR Department Supervisor had aangegeven te vertrekken, en Anna maakte een goede kans zijn opvolger te worden.

Augustus bracht een grote verrassing, of liever twee: Anna kreeg een nieuwe baan als HR Department Supervisor bij Toys-R-Us/Babies-R-Us, en ikzelf kreeg ook een nieuwe baan, Implementations Specialist bij ACS TripPak Services. Voor mij was het baan nummer vier bij werkgever nummer drie binnen een jaar, voor Anna baan nummer drie bij dezelfde werkgever binnen een jaar. Het betekende afscheid van Road Bear – wat best moeilijk was, ook al had ik er maar drie maanden gewerkt – maar het betekende voor ons heel veel: financiele onafhankelijkheid, geen zorgen meer, en het meest belangrijk: we konden uit gaan kijken naar een eigen plekje. Niet langer hoefden we naar een klein appartement, maar we konden een echt huis gaan zoeken. Eind augustus ben ik begonnen bij ACS, en het beviel – en bevalt! – prima.

September stond in het teken van leuke festivallen in Denver: “A Taste of Colorado” en “Brew At The Zoo”. In september ben ik ook op mijn eerste zakenreis gegaan, en aan het eind van de maand vonden we na lang zoeken het perfecte huis. Na de bezichtiging en het invullen van de ‘rental application’ was het gespannen afwachten: zouden we het huis krijgen?

In oktober zijn we voor de eerste keer in bijna een jaar teruggegaan naar Nederland, en het was geweldig om iedereen weer eens te zien. Ook kwam die maand het verlossende woord: het huis was voor ons! Op 24 oktober kregen we de sleutel. Het doel wat we onszelf gesteld hadden – binnen een jaar na aankomst in de VS zouden we een goede baan en een eigen huis hebben – was bereikt. Op 28 oktober 2008 zijn we in Amerika aangekomen, en op 24 oktober 2009 hadden we die goede banen en ons eigen huis – met nog vier dagen over!

Onze tweede verhuizing in 2009 kwam in november, maar dit keer was het een verhuizing naar ons eigen huis. Er moest hard worden gewerkt, in de weekenden en na het werk, want op 22 november moest alles in toonbare staat zijn: mijn ouders’ derde bezoek stond voor die datum gepland. Het was geweldig dat ze tijdens hun derde bezoek in ons eigen huis konden logeren! Ook was het leuk om mijn ouders tijdens Thanksgiving op bezoek te hebben.

De eerste week van december was de laatste week van het bezoek van mijn ouders, en een week vol hoogtepunten: het uitzoeken en opzetten van onze eerste kerstboom in Amerika, het ophangen van de kerstverlichting samen met mijn vader, en gewoon genieten van ons gezellige huis. Ook ben ik in December op mijn tweede zakenreis geweest, en het is nog steeds leuk om te doen. En natuurlijk was het Kerstmis: dit keer was het een geweldige kerst, in tegenstelling tot vorig jaar; toen was het nog allemaal nieuw, was er nauwelijks kerstsfeer, en hadden we ons eigen plekje en onze eigen versieringen niet. Dit keer hadden we dat alles wel – het was écht Kerst! 2009 werd tot slot gezellig met vrienden afgesloten – bij ons thuis. Een ontzettend leuk einde van een ontzettend succesvol jaar!

Terugkijkend kan ik wel concluderen dat 2009 een fantastisch jaar voor ons was. Met hard werken en een portie geluk zijn we in een jaar tijd ver gekomen.

Ik hoop dat 2010 net zo succesvol en positief afwisselend wordt als 2009. Mijn goede voornemen voor dit jaar is om wat regelmatiger een blog te schrijven. Ik blijf het geweldig vinden dat mensen meelezen en meeleven, en de reacties zijn altijd ontzettend leuk om te lezen, en het werkt inspirerend. Het helpt enorm op de moeilijkere momenten, en het is fijn om de positieve momenten te kunnen delen. Dank jullie wel daarvoor!

Tot slot wil ik iedereen graag een ontzettend gelukkig nieuwjaar toewensen – dat 2010 een geweldig jaar voor ons allemaal mag worden!

This entry was posted on Sunday, January 3rd, 2010 at 16:07 and is filed under General posting. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.